37 jaar in 45 minuten

Het moment was daar, ik kreeg een microfoon in mijn handen gedrukt en moest mijn zegje doen. Het is nu enkele maanden geleden, knikkende knieën, zweet op mijn handen, ik stond voor 30 mensen te vertellen hoe mijn dag was geweest en wat er in mijn leven speelde.Ik heb het altijd al gehad, voelde mij nooit op mijn gemak als ik in de belangstelling stond. Ik hoefde ook nooit, liet die ander maar voor gaan, het applaus en de show stelen.

Ik wist me altijd kunstig overal tussenuit te draaien.

Tot die dag…..Ik stond daar met die microfoon in mijn handen en was nog niet aan de beurt, gek dat leuke dingen altijd zo snel gaan en dit voor mijn gevoel eeuwen duurde. Je kijkt het het publiek aan maar ziet eigenlijk niks, ik was daar ook niet.. 

Ik was heel ergens anders, 37 jaar geleden in een kerk in Abcoude. 12 jaar was ik, een verlegen introvert jongetje, katholiek opgevoed en elke zondag nam mijn moeder mij en mijn zusjes in onze zondagse kleren steevast mee naar de zondagochtend mis. Het was een grote kerk, helemaal voor een 12 jarig jongetje. Het altaar en de spreekstoel waren op een verhoging waar je een paar treden voor op moest.

 De kerk stroomde langzaam vol en wij zochten een plekje.

Ik keek altijd naar de andere kerkgangers, zat gekke gekken te trekken naar vriendjes of droomde weg.

Vandaag zou ik een stukje voordragen en enigszins gespannen wachtte ik geduldig mijn beurt af. Het moment was daar en ik liep naar voren om de spreekstoel te betreden. Ik legde mijn kerkboekje met de tekst neer en boog de microfoon iets naar voren. Ik keek de kerk in en zag alle ogen op mij gericht.De zenuwen gierden door mijn keel en ik begon voor te lezen om er maar gauw klaar mee te zijn. 

De eerste zinnen gingen goed, ik had de smaak te pakken, ik keek even op en was mijn zin kwijt, was mijn zin kwijt!

Niet getreurd zou je zeggen, die zoek je weer op. Heb je dat ook wel eens? dat je even afgeleid word en iets opnieuw moet opzoeken en dan een diepe zucht slaakt? Nou ik ook, en dat kan gebeuren, ware het niet dat ik de microfoon heel dicht bij mijn mond had gebogen. De gigantisch versterkte zucht schalde door de luidsprekers gevolgd door onderdrukt gelach en geroezemoes. 

Ik was nog steeds druk de zin te vinden waar ik gebleven was maar ben uiteindelijk maar ergens begonnen met voorlezen. Ik wist niet hoe snel ik het af moest maken en snelde met een roder dan rood hoofd weer naar de kerkbank waar ik de lach op de vele gezichten zag. De troostende woorden van mijn moeder kwamen niet meer binnen en ik bleef met gebogen hoofd zitten.

Mijn voorganger stootte mij aan en ik ontwaakte uit het moment van de herinnering die een fractie van een seconde had geduurd.

Onbewust had deze ervaring mijn leven op het gebied van spreken voor een groep gekleurd, het vermijden gecreëerd, de angst om dit weer te ervaren gevoed. Enkele dagen ervoor had ik mijzelf eindelijk gerealiseerd wat mij blokkeerde en ik had het voorval middels een coaching techniek in minder dan een uur achter mij gelaten. Ik bedankte mijn voorganger, ging recht op staan en vertelde mijn verhaal, zelfverzekerd, genietend van het moment, met liefde terugdenkend aan dat jongetje van 12 in die spreekstoel.

Heb jij ook het gevoel ook wel eens dat je los wilt breken, op wilt staan, ervaringen die jouw potentie beperken achter je wilt laten ?

Wil je daar eens verder over praten, jouw mogelijkheden verkennen?

https://www.fredbosman.nl/contact/


Keuzes, keuzes, keuzes…….

Keuzes keuzes keuzes, dagelijks staan we op veel momenten voor keuzes. Op een keuze die je maakt zijn veel factoren van invloed, keuzes kunnen worden gemaakt vanuit een rationeel (ons gezonde verstand) oogpunt, wat wil zeggen dat we erover nadenken en alle voors en tegens afwegen. Ook speelt bij sommigen een rol of de keuze sociaal gewenst is en of de keuze die je maakt wel bij het plaatje dat je van jezelf hebt opgebouwd past.

 

Wat enorm helpt bij het maken van keuzes is een doel wat je voor ogen hebt. Een doel is eigenlijk een uitkomst van alle keuzes die je maak in het leven. Echter soms verliezen we ons doel uit het oog of hebben we helemaal geen doel voor ogen. Focus helpt ons om op ons doel gericht te blijven en overeenkomstige keuzes te maken

Tevens is de neocortex ons jongste brein

Ons brein bestaat uit verschillende gedeeltes. Een van die gedeeltes waarmee we keuzes maken is de neocortex wat verantwoordelijk is voor rationele keuzes op basis van jouw ervaringen, opgedane kennis enzovoort, de basis van rationele keuzes ligt dus in het verleden. Tevens is de neocortex ons jongste brein. Er is echter een manier om betere keuzes te maken, jouw veel oudere intuïtieve gevoel is een goede leidraad om mee te nemen in jouw beslissingen.

Natuurlijk gebruik je je intuïtie niet als je een nieuwe broek gaat kopen of als jouw auto aan een servicebeurt toe is, dat zijn rationele beslissingen.

Intuïtie is afgeleid van het Latijnse ‘intueri’ dat ‘naar binnen kijken’ betekent

Echter bij het ontmoeten van mensen of het nemen van belangrijke complexe beslissingen is het wijs om je intuïtie mee te nemen in je beslissing. Jouw intuïtie is het eerst opkomende goede of het slechte onderbuik gevoel wat je hebt bij het maken van een keuze of bijvoorbeeld bij het beoordelen van iemand die je nog niet eerder hebt ontmoet. In deze tijd waarin we op diverse sociale media, profielen aanmaken en lijstjes hebben van wat we wel en wat we niet zijn, is het belangrijk hier niet alleen op af te gaan bij een ontmoeting met iemand. Belangrijk is dat je afgaat op je eerste gevoel. Dit kun je oefenen door af en toe even stil te staan en even “naar binnen te kijken”.
(intuïtie is afgeleid van het Latijnse ‘intueri’ dat ‘naar binnen kijken’ betekent en is dus het tegenovergestelde van logisch, analytisch nadenken)

Noot hierbij is om te beseffen dat hoe langer je wacht met het maken van jouw keuze, jouw ratio ingrijpt en je weer de lijstjes, die je hebt opgebouwd vanuit jouw ervaringen, afwerkt.

“The intuitive mind is a sacred gift and the rational mind is a faithful servant. We have created a society that honors the servant and has forgotten the gift”

Albert Einstein.

Ik wil mijn doelen helder krijgen

Vier je onzekerheid !

Heb jij wel eens een onzeker gevoel ?

Ik heb net via Google naar “onzekerheid” gezocht. De resultaten waren schrikbarend, volgens vele sites is het nog net geen levensbedreigende situatie. Het resulteert  in vele onwenselijke uitingsvormen. Ik kreeg er gelijk een onzeker gevoel van…….

Waar ik mij ook over verwonderde is dat onzekerheid op diverse sites omschreven werd als aangeleerd gedrag, wat mij gelijk deed afvragen of zelfvertrouwen dan ook aangeleerd gedrag is. Word zelfvertrouwen dan eerst afgeleerd voorafgaande aan het onzekere gedrag?

Onzekerheid is een gevoel geboren uit een situatie uit het verleden waar in het heden gedrag uit voortvloeit.

Het gedrag wat uit een onzeker gevoel voortvloeit is dan ook alleen onwenselijk wanneer het jouw functioneren in de samenleving dusdanig in de weg staat zodat jouw functioneren bijna onmogelijk is. Gelukkig zijn dat excessen en voor de meeste onder ons geen realiteit.

Wat als we nu eens anders naar een onzeker gevoel gaan kijken, bijvoorbeeld als een seintje wat we krijgen als we ergens extra op moeten letten?

Of als seintje dat we iets beter anders kunnen doen? Zie jouw onzekere gevoel als een stuk gereedschap wat ervoor zorgt dat we ons werk nog een keer nakijken en een keer extra voor de spiegel gaan staan of we er leuk uitzien. Dat ervoor zorgt dat we nog een keer omkijken of er geen verkeer aankomt. Talloze voorbeelden op te noemen waarbij onzekerheid een goede eigenschap is die je ook behoedt voor vele onwenselijke situaties.

Vaak hoor ik dat onzekerheid niet welkom is en dat het gevoel weggeduwd wordt, genegeerd, en als onprettig ervaren.


Een andere benadering is om bewust van dit gevoel te zijn, dit gevoel te omarmen,te verwelkomen. Probeer eens even stil te staan als je dit gevoel hebt, hoe voelt het? Waar komt het vandaan? Mensen zijn prachtige wezens en alles wat je voelt mag er zijn en zeker een onzeker gevoel wat maakt dat je bijvoorbeeld net even beter je werk doet of er beter uitziet. Natuurlijk zullen er ook situaties zijn dat we niks hebben aan een onzekere houding, dan genieten we even van het onzekere gevoel en doen we er niks mee. Ik heb mijn tekst vanwege mijn onzekere gevoel al enkele malen nagekeken, en op inhoud gecheckt. Ik ben blij met mijn onzekerheid,  jij toch ook?