Er wordt over je geroddeld…….

Wat is roddelen eigenlijk? Roddelen is in negatieve zin en vaak onwaar, over iemand spreken, natuurlijk als diegene er niet bij is. Hoe ga jij daarmee om? Ik heb me er jaren aan geïrriteerd en mensen erop aangesproken, het leek echter dat des te meer energie ik daar in stak het evenredig erger werd. En dan ook nog de mensen die herhalen wat een ander over je gezegd heeft, zoooo irritant.

Waarom kunnen mensen het niet over zichzelf hebben?

Mijn acties zette geen zoden aan de dijk, alleen dat het mij enkele vrienden kostte. Ik besloot dat eens te onderzoeken, wat gebeurt er nou precies als iemand roddelt en waarom irriteert het me zo. Wat mij irriteerde was dat men negatief over mij praatte zonder dat ik daar een toelichting op kon geven. Roddelen gebeurt immers als je er niet bij bent. Ik was dus bang dat mensen dingen over mij hoorden die niet bij mij pasten.

Hmm, confronterend tot nu toe

Ik ging nog even verder. Hoe kwam het dat alles zo over-kwam dan? Ken je dat spelletje dat je allemaal in een kringetje zit en dan fluistert er een wat in de oor van de buurman en die buurman dan weer aan zijn buurman totdat de kring rond was. De uitkomsten liggen verbazingwekkend ver uiteen. Dat was dus één oorzaak van het verschillend overkomen van een verhaal, men hoort het blijkbaar allemaal net iets anders.

Iedereen die roddelt vertelt haar of zijn versie/interpretatie van een verhaal met die eigenschappen erin verwerkt die iemand negatief vindt aan zichzelf

Zo is het maar net met roddelen, iedereen die roddelt vertelt haar of zijn versie/interpretatie van een verhaal met die eigenschappen erin verwerkt die iemand negatief vindt aan zichzelf. Die conclusie was een mooi moment voor mij en sindsdien luister ik graag naar wat iemand te vertellen heeft over een ander omdat diegene alleen zichzelf laat zien.

De grond onder je voeten verliezen.

Een jaar of 7 geleden, toen mijn leven lekker voort kabbelde zat ik voor de zoveelste keer eens een avondje te surfen op het net. Na al vele filmpjes van paragliders te hebben bekeken gaf ik mij enkele dagen later op voor een beginnerscursus bij Inferno in Zuid-Frankrijk. Het leek me prachtig om als een vogel zo vrij door de lucht te zweven. Een paar weken gingen voorbij, waarin ik me afvroeg wat ik nu aan was begonnen,  de startdatum van de cursus kwam onverbiddelijk dichterbij . Ik vertrok een tweetal dagen eerder om een beetje rond te kijken in de buurt en relaxed mijn tentje op te zetten.

Hagelstenen zo groot als ping-pong ballen vielen uit de lucht

Mijn tentje stond net, met mijn net een half jaar oude bedrijfsauto ervoor, toen het weer in een snel tempo omsloeg. Hagelstenen zo groot als ping-pong ballen vielen uit de lucht en ik schuilde in mijn net opgezette tent die gelukkig wel tegen zo’n buitje kon. Het was hevig maar kort, gelukkig waren al mijn ramen van de auto nog heel, het plaatwerk leek echter een poffertjes pan. Na me bij de schade te hebben neergelegd en de foto’s ervan naar de verzekering maatschappij gemaild te hebben keerde de rust weder. ’s Avonds arriveerden er meer aspirant paragliders en het werd het ondanks de hagelbui een gezellige boel. De volgende dag zouden we starten met de cursus, allemaal erg benieuwd naar het nieuwe avontuur.

Het was een erg mooie ochtend en het aangrenzende meer lag er spiegelglad bij. We startten met een stukje theorie in een lokaal van het op de top van de berg gelegen hotel. De volgende dag zouden we al met oefenen op de helling beginnen. De dag vloog voorbij en voordat ik het wist zat ik na te genieten van een biertje voor mijn tent, morgen zou het grote feest beginnen. Het werd een gezellige avond en we waren allemaal nieuwsgierig wat ons te wachten stond. De volgende ochtend stond ik veel te vroeg bij mijn auto te wachten op de anderen. Nadat iedereen wakker was vertrokken wij gezamenlijk naar het hotel waar ook de schermen en harnassen lagen.

Het resultaat daarvan was dat mijn scherm over het dak van het restaurant hing en ik half in een hek.

Met een glimlach nam iedereen de spullen aan en nadat de schermen en attributen op het dak van de auto hadden gelegd zochten we een plaatsje uit in de bus. Zuchtend en kreunend vertrok het busje naar de groene weide waar we een beetje gingen wennen aan het materieel en het opzetten van een scherm. Het opzetten ging mij goed af en aan het eind van de ochtend mocht ik door naar de helling waar ik mijn eerste proefvlucht zou maken. Althans…. eerste? Ik had voor deze week nog een weekend op een skihelling geoefend als introductie op deze week. Het resultaat daarvan was dat mijn scherm over het dak van het restaurant hing en ik half in een hek.

Het mocht de pret niet drukken en had mij daarna snel aangemeld voor deze week. Afijn, ik was het incident allang vergeten en stond met harnas aan en scherm achter mij klaar om een stukje te vliegen. Roland, de eigenaar en instructeur van de vliegschool kon nog wel eens met een luide stem optreden, echter hij had alles in de gaten en het leek wel alsof hij al van te voren wist wat de cursisten van plan waren. Ik had veel vertrouwen in zijn kunnen waarmee hij mij ondersteunde in dit nieuwe avontuur.

Het leek net alsof hij dwars door je heen keek

Roland schreeuwde wat in de portofoon en wenkte mij, zijn kant op te komen. Ik stond met enig ontzag naar hem te kijken , hoe hij toch al die cursisten weer heelhuids beneden kreeg. Zijn sensoren stonden allemaal vol open en het leek net alsof hij dwars door je heen keek, je aanwijzingen gaf zonder een greintje onzekerheid in zijn handelen

Ik had mijzelf al aan al zijn aanwijzingen overgegeven en even later stond ik klaar om te starten. Ja, kom maar. Ik slikte even deed mijn hoofd met helm naar voren, armen naar achteren waar mee ik de stuurkabels vasthield en ik nam een sprint. Ik voelde een harde schok, keek over mijn rechter schouder omhoog en zag het enorm grote scherm bol boven mij heen en weer gaan. Ik kreeg weer een seintje van Roland en ik vervolgde mijn start de berg af, de grond hield op, ik zag de boomtoppen onder mij door schieten en ik vloog……. Na nog amper te beseffen wat er gebeurde, ik was druk alles te controleren en mijn koers uit te zetten, kwam er eindelijk een momentje.

Het enige wat ik kon was loslaten, loslaten

Ik werd compleet overvallen door het moment. Er was praktisch geen geluid, enkel het ruizen van het scherm, een roofvogel vloog onder mij door en gek genoeg voelde ik een verbondenheid, met de vogel en de natuur die ik nog niet eerder had ervaren in mijn leven. Ik werd emotioneel, ik hing aan een scherm, 1500 meter boven de grond en er kwamen heel wat gebeurtenissen uit mijn leven voorbij. Ik had geen keus. Ik kon niet uitstappen. Ik kon niet stoppen. Ik was alleen. Het enige wat ik kon was loslaten, loslaten en verder vliegen. De stem van Roland galmde door de portofoon. Al het andere  leek me zo onbelangrijk. Het was een moment dat ik nooit zal vergeten.

Het is een moment wat je ook tegenkomt als je een ontwikkeling ingaat. Als je uit je comfort zone treed. Die comfort zone, wat het ‘gebied’ is waarin je je beweegt, waarin je je dingen doet die je altijd doet waarin je je handelingen kunt perfectioneren maar niks nieuws aanboort. Het geluk ligt echter daar buiten. Door eens wat anders te doen ga je weer andere vaardigheden leren, je perspectief veranderen en meer dat gevoel dat je lééft ontwikkelen.

Door eens wat anders te doen ga je weer andere vaardigheden leren, je perspectief veranderen en meer dat gevoel dat je lééft ontwikkelen.

Hiervoor ga je loslaten, vaste grond onder je voeten verliezen, zweven en genieten. Ik gun het iedereen, ik kan echter niet iedereen overtuigen om die vast grond te gaan verliezen, die rugzak af te doen, van al die ruimte, lucht en vrijheid te genieten en je zo verbonden met de natuur te voelen. Het is alleen voor de durfals, voor diegenen die niet alles onder het tapijt vegen maar het aangaan omdat er alleen nog maar te winnen valt. Omdat het genoeg is geweest om via oude structuren te leven maar die sensatie van dat nieuwe, dat onbekende met nieuwsgierigheid tegemoet te zien

En ik? Ik praat af en toe tegen je door de portofoon en dan vertel ik je wat ik zie.

In 21 dagen naar overvloed van Deepak Chopra

Wilt u ook een keer de 21 dagen mee maken ? Bij 10 deelnemers start ik weer een 21 dagen van overvloed. Geef uw contact  gegevens door en abonneer u op de nieuwsbrief dan neem ik bij genoeg deelnemers contact met u op.

De bewustmakende 21-dagen meditatie uitdaging “Overvloed creëren”/ “Creating Abundance” van Deepak Chopra bestaat uit 21 geluidsopnames van ongeveer 15 minuten. Daarin legt hij dingen uit en geeft iedere dag een affirmatie en een mantra voor het thema van die dag. Daarna volgt er een meditatie.

Ik vind het een fantastische verzameling levenswijsheden, die je blik op jezelf en de wereld verandert. Er blijkt van van alles mogelijk te zijn wat je zelf totaal niet voor mogelijk had gehouden. Heel veel blijkt niet vast te staan, er zijn ons beelden aangeleerd over hoe de wereld werkt die niks met de realiteit te maken hebben. Je hoeft niet altijd hard te werken om iets te bereiken. Jouw gedachten bepalen hoe de wereld eruitziet. Vind de verbinding met jezelf terug, en diepe wensen en verlangens zullen spontaan vervuld worden.

Ik begeleid het hele proces, ben beschikbaar voor vragen, help je door de weerstand heen  en zal tussendoor tips geven.

Wil je meedoen? stuur dan een bericht via het contactformulier met jouw telefoonnummer of stuur een Whatsapp bericht naar 06-50656262 onder vermelding van ; In 21 dagen naar overvloed.