Uit elkaar

Karma is een bitch

Eindelijk kreeg ik haar aan de telefoon. Ik had Karin al enkele weken niet gesproken en was benieuwd hoe het met haar ging. Hoi Karin, met Fred, ben je thuis vanmiddag? Ik hoorde de woede in haar stem toen ze me antwoordde. Ik was welkom en zo gezegd zo gedaan. Omdat Karin en haar man hadden besloten tijdelijk apart te gaan wonen huurde zij sinds kort een leuk beneden woninkje in de Jordaan.

Karin kon na een huwelijk van twintig jaar de liefde voor haar man niet meer vinden. Ze had al enige tijd een scharrel maar durfde toch de beslissing niet te nemen om de scheiding door te zetten en het definitief af te sluiten. Haar man, Richard, was na al die jaren nog steeds hartstikke gek op haar maar zijn liefde werd niet beantwoord.

Met de seksuele kant van de relatie waren ze allang gestopt

en dat stuk deelde ze nu met haar scharrel. Wat denk je ! waaaaat denk je !! die lul heeft mij bedrogen, ik zal hem krijgen. Ik keek haar aan en vroeg of ze het over haar scharrel had. Wie anders !! zei ze hard op. Waren jullie al zover dat jullie in een vaste relatie waren dan? Nee, maar dat doe je toch niet !

Ik liep naar de koelkast en pakte er een fles wijn uit. Eerst nemen we een wijntje! Ik schonk 2 glazen in en zette ze op een onuitgepakte verhuisdoos die ik met mijn voet richting de bank schoof. Ze nam een slok wijn en kwam even later naast me zitten. 

Hoe is het met Richard ? hebben jullie de scheiding al aangevraagd? Nee, hij is nog hartstikke gek op mij en we hebben nu een pauze om te kijken of er nog iets te redden valt. Ik keek haar even recht in haar ogen aan en vroeg of hij wist dat zij er een scharrel op na hield. Nee, natuurlijk niet zei ze, en dat komt ie niet te weten ook! Karin nam nog een flinke teug en begon weer te foeteren over haar scharrel, kom ik uit mijn werk, loop langs onze stamkroeg,

zit die lul gewoon met een andere vrouw te zoenen op het terras.

Ik moest een glimlach onderdrukken en beaamde haar in haar verontwaardiging. Ik besloot het onderwerp om te gooien en begon over haar kinderen, ze vertelde hoe goed ze het deden op school en ze liet trots foto’s op haar mobiel zien. De wijn smaakte naar meer en we visten nog een zak nootjes uit een verhuisdoos. 

De tijd vloog voorbij, ik vertelde dat ik me een beetje schaamde, ik had enige tijd geleden een date afgezegd, ik had geen zin om uit te leggen dat ik eigenlijk niet op haar viel en had een bericht gestuurd waarin stond dat ik pech met mijn auto had, daarna had ik geen contact meer gezocht. Een paar maanden later had ik een date gepland met een dame die ik erg leuk vond en een paar uur voor onze afspraak kreeg ik een berichtje dat haar auto stuk was.

Ik was ondertussen opgestaan en Karin begon keihard te lachen, dat is wat ze karma noemen Fred !!! 

We hadden een gezellige middag gehad, ik gaf haar 2 zoenen en wenste haar veel geluk met Richard en haar scharrel. Eenmaal buiten liep ik gniffelend naar de bushalte. De hele busrit had ik nog plezier van ons leuke gesprek en verbaasde me hoe we toch zelf soms zo slecht zien wat we aan het doen zijn terwijl het voor een ander zo duidelijk is.

Twee dagen later kreeg ik een berichtje van Karin, ze kon soms heel kort en bondig zijn; Goed gesprek met Richard gehad, de scheiding aangevraagd. En hoe nu verder met jouw scharrel?

Nou, stuurde Karin, die heb ik verteld dat hij nog wel last van zijn karma zou krijgen! ! 

Wil je hierover verder praten ?

Fred Bosman 06-50656262

Over de liefde en zo

Onderweg naar mijn volgende afspraak geniet ik van een zonnige koele ochtend, de frisse lucht met een paar flinke teugen proevend en de warmte van de zonnestralen op mijn gezicht. Ik mijmer een beetje over een gesprek met een vriendin gister avond over mijn vrijgezellen bestaan. “ maar Fred, ben je niet gewoon te kritisch? “ Ik heb deze vraag al vaak gehad en leg uit dat indien je een puzzel aan het maken bent en een puzzelstukje niet in de ander past, je dat puzzelstukje ook niet “ veel te kritisch “ vindt, het past wel of niet. Zo ook met de juiste partner vinden dat moet in elkaar klikken, “als vanzelfzo gaan”. 

We praten verder en zij vraagt wat er dan niet past bij die ander. Ik laat de vraag even binnenkomen en haak erop in met een tegenvraag “ is er wel een ander?” Zien we niet alleen waar wij op gefocust zijn? Zien we niet, hoe wij zouden willen zijn, in die ander? Zouden wij niet eerst een beetje verliefd op onszelf moeten zijn om dat in de ander te zien?  Mijn vriendin vraag zich af of dat wel zo is en denkt na over de eerste keer dat zij haar man ontmoette waarna ze verteld dat ze wist dat hij de ware was op het moment dat ze hem voor het eerst zag.

Liefde op het eerste gezicht….het gesprek gaat alle kanten op en zij vraagt of ik het niet mis om weer eens verliefd te zijn. Ik kijk haar aan en merk op dat ik vaak genoeg liefde ervaar, indien het contact helemaal open is en beiden zich veilig voelen om alles met elkaar te delen dan kan het zijn dat je liefde ervaart in zo’n contact. Echter kan dat met iedereen en hoef je er ook niks meer mee te doen dan genieten, waarderen en bewonderen. We komen samen tot de conclusie dat er genoeg liefde om ons heen is, dat liefde ervaren de volwassen variant is van “verliefd zijn”. 

We moeten beiden lachen en zijn verrast door ons gesprek en wat er allemaal naar boven kan komen. Ik schenk nog een wijntje in en we besluiten er volgende week nog eens op terug te komen, ik kijk haar aan, met een blos op haar wangen en een wijntje in handen herhaalt ze met een mannen stem “Almere Centrum” , ik snap het niet en ontwaak uit de gedachte waarin ik verzonken was. Moest ik in Amsterdam niet uitstappen? 

Liefde voor een ander begint bij liefde voor jezelf.

Informatie, kennismaken of hier eens verder over praten?

Tel; 06-50656262

Santiago de Compostela

Een half jaar geleden liep ik door Amsterdam. Ik was bij mijn dochter geweest en liep door het centrum richting centraal station. Ik hou ervan om lekker door de stad te slenteren. Het was heerlijk weer en de vele toeristen buitelden bijna over elkaar heen om een plaatsje in de rij te bemachtigen voor een van de vele attracties die Amsterdam rijk is.

Ik liep het laatste stuk door een drukke Kalverstraat en moest mij soms tussen de drommen mensen heen wurmen. Plots zag ik een bekend gezicht en een vriendin die ik al een tijdje niet had gesproken liep mij tegemoet. We begroetten elkaar en besloten de drukte te verlaten en ergens een terrasje te pikken. Zo gezegd zo gedaan en een kwartiertje later zaten we in het zonnetje onder een parasol met elkaar bij te praten.

Zij had een drukke baan en een vrije dag had ze zelden.Een familielid was op jonge leeftijd overleden wat haar even stil liet staan bij de invulling van haar leven. Het zijn de momenten waarop je iets niet meer kunt, dat je beseft wat je allemaal had willen doen. Ik vertelde wat ik had ondernomen afgelopen jaar en van mijn intentie om in september de Camino naar Santiago de Compostela te gaan lopen. Zij had er, net als ik, vaker over horen vertellen en ze zei dat het ook een wens van haar was dat een keer te doen.

Ik heb deze reactie al vaker gehoord en ik vroeg wat haar tegenhield om dit te gaan ondernemen. Ze dacht even na en ze dacht dat haar werkgever haar nooit die tijd vrij zou geven die nodig was om de route te lopen. Tevens vond ze dat het voor mannen makkelijker was om alleen iets te doen, het idee om als vrouw zoiets te ondernemen hield haar tegen.

Ik vertelde dat ik diverse vrouwen in mijn kennissen kring heb die regelmatig backpacken en alleen over de wereld zwerven. Verrast daardoor keek ze me aan en ik stelde voor om haar in contact te brengen met een vrouw die er regelmatig alleen op uit trok. Haar ogen begonnen te glimmen en we spraken ook af dat zij met haar werkgever in gesprek zou gaan en we over een paar weken weer contact zouden hebben. Die paar weken werden echter maanden..

Een paar maanden later kreeg ik een mail met onderstaande foto en tekst erbij;

Hoi Fred, 

Mijn werkgever had ook de Camino gelopen enkele jaren geleden en had alle begrip! Bedank jouw vriendin nog even voor alle tips! 


De enige belemmeringen die we hebben bevinden zich in ons denken.